Μια ιδιότυπη περίπτωση αυθαιρεσίας συναντά κανείς στην οδό Φιλαδελφέως, λίγο πιο κάτω από την πλατεία Κεφαλαρίου. Στο σπίτι που βρίσκεται στον αριθμό 28 του δρόμου η «εικαστική παρέμβαση» που έχει γίνει στο πεζοδρόμιο δείχνει κάθε άλλο παρά «κοινωνική ευαισθησία» και σεβασμό προς τους πεζούς.

Βρέθηκα έξω από το σπίτι αυτό. Μια χρυσή επιγραφή στα αγγλικά με προειδοποιούσε: «Never mind the dog, beware of the owner», δηλαδή «μην νοιάζεστε για τον σκύλο, προσέχετε τον ιδιοκτήτη». Δεξιά και αριστερά, έξω από τη σιδερένια είσοδο του σπιτιού, η ιδιοκτήτρια έχει αφαιρέσει τις πλάκες του πεζοδρομίου -κρατώντας το προϋπάρχον γείσο- και έχει δημιουργήσει δύο πανέμορφα παρτέρια με δεντράκια και λουλούδια, τα οποία όμως καταλαμβάνουν όλο το πεζοδρόμιο, καθιστώντας το αδιάβατο για τους πεζούς. Έτσι, για να μπορέσει να περάσει κάποιος διερχόμενος είναι υποχρεωμένος να κατέβει στο δρόμο, πράγμα που κρύβει μια δόση επικινδυνότητας.
Το συγκεκριμένο σπίτι, όπως έμαθα, ανήκει στη γνωστή και από την κοσμική της δράση σχεδιάστρια κοσμημάτων, Ντέπυ Χανδρή, γόνο γνωστής οικογενείας, η οποία, σύμφωνα με τα λόγια των περίοικων, «θεωρεί ότι λόγω του ονόματός της έχει περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους».
Πριν από περίπου ένα χρόνο, κάποιος από τους γείτονες της κ. Χανδρή έγραψε μια επιστολή στη Δημοτική Επιχείρηση «Αναπτυξιακή Κηφισιάς» και εκείνοι τον καθησύχασαν ότι το θέμα θα λυθεί σύντομα. Στη συνέχεια κοινοποίησε την επιστολή στον δήμαρχο Κηφισιάς. Νίκο Χιωτάκη και επικοινώνησε μαζί του και τηλεφωνικά, αλλά οι κινήσεις του δεν είχαν το παραμικρό αποτέλεσμα. Κάποια μέρα μόνο, όπως μου είπε, ήρθε ένα αυτοκίνητο του δήμου έξω από το σπίτι της κας Χανδρή, εκείνη βγήκε έξω, μίλησαν για λίγο και το δημοτικό όχημα τελικά «οπισθοχώρησε» άπραγο.
Οι γείτονες υποστηρίζουν ότι «πρέπει οι δημοτικές αρχές, που οι ίδιοι οι δημότες έχουν εκλέξει και πληρώνουν, να παρέμβουν ώστε να εξαναγκάσουν την εν λόγω κυρία να σεβαστεί τη νομιμότητα και όχι να κάνουν τα στραβά μάτια».
Σύμφωνα με τη νομοθεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής που αφορά στους γενικούς κανόνες δόμησης στα πεζοδρόμια, «κατά τη διαμόρφωση των πεζοδρομίων για τη φύτευση δένδρων, θάμνων κλπ. οπωσδήποτε αφήνεται ελεύθερη δίοδος, πλάτους τουλάχιστον 0,60 μ. για τη διέλευση των πεζών. Ειδικά σε πεζοδρόμιο πλάτους μεγαλύτερου ή ίσου του 1,50 μ. η ελεύθερη δίοδος πρέπει να έχει πλάτος 0,80 μ.».
Σύμφωνα με αυτές τις προδιαγραφές, λοιπόν, δεν θα έπρεπε ο νόμος να ισχύει το ίδιο για όλους και να φιλοτιμηθεί κάποιος εκ των υπευθύνων να μεσολαβήσει ώστε να τηρηθούν ανεξαρτήτου... περιπτώσεως;