Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, τα ριζώματα αυτών των δένδρων, επεκτεινόμενα σε αρκετό εύρος αλλά όχι ανάλογο βάθος, απειλούν πεζοδρόμια, παρακείμενες μάντρες και περιτοιχίσεις οικιών με καταστροφή. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της οδού Σκουφά 4 και Ευαγγελιστρίας, όπου μια τεράστια λέυκα, κατά τα άλλα υγιής, με το ριζικό της σύστημα έχει καταστρέψει το πεζοδρόμιο και την μάντρα οικίας δημότη, κατά δήλωση του οποίου έχει ήδη αρχίσει να προκαλείται ζημιά στο σύστημα σωληνώσεων της αποχέτευσης της οικοδομής.
Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα δένδρα πέφτουν «θύμα» ορισμένων ασυνείδητων πολιτών, που για ευνόητους λόγους είτε τα ξεραίνουν με δική τους πρωτοβουλία είτε παραπλανούν τα συνεργεία του δήμου ως προς την υγεία τους, ώστε αυτά εν συνεχεία να τα χαρακτηρίζουν ως επικίνδυνα για την διέλευση των πεζών, καταδικάζοντάς τα σε κοπή. Αυτό επισημάνθηκε και από τον αντιδήμαρχο Στάθη Κύρλο στην πρόσφατη συνεδρίαση του ΔΣ, ο οποίος μίλησε για την εγκληματική συνήθεια κάποιων να τα δηλητηριάζουν, ώστε να έρχεται εκ των υστέρων ο δήμος και να τα κόβει. Μάλιστα, ο αντιδήμαρχος εισηγήθηκε την εφαρμογή ενός μέτρου που ο ίδιος γνώριζε ότι εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στο Atlantic City των ΗΠΑ. Εκεί τα ξερά δένδρα δεν κόβονται, αλλά απλώς κλαδεύονται κατά τρόπο ώστε να αποτελούν ένα είδος γλυπτού μνημείου της φύσης. Οι κορμοί τους δηλαδή παραμένουν στο έδαφος, χωρίς το μεγάλο και συνάμα επικίνδυνο τμήμα των κλαδιών, και διαμορφώνονται έτσι ώστε να μην μεταβάλλεται αισθητά η φυσική εικόνα της συγκεκριμένης περιοχής. Τόνισε δε με νόημα ότι, από τότε που το μέτρο αυτό εφαρμόσθηκε, σταμάτησε και το φαινόμενο της… ξήρανσης των δένδρων.
Από την πλευρά του, ο Δημήτρης Τζανετής πρότεινε στην θέση κάθε κομμένου δένδρου να φυτεύεται ένα υγιές νέο, ώστε και να αποτρέπονται οι ασυνείδητοι από το να τα ξεραίνουν και να μην λείψουν αυτοί οι φυσικοί «πνεύμονες» από το σύνολο των δημοτών. Η δήμαρχος Βασιλική Ταμβάκη δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο τετραετές έργο της δημοτικής αρχής σχετικά με την φύτευση συνολικά περίπου 2.000 δένδρων και θάμνων. «Είναι ακατανόητο», τόνισε, «να φυτεύουμε από την μια και να κόβουμε από την άλλη. Βεβαίως, όπου η κοπή δεν μπορεί να αποφευχθεί, είμαστε υποχρεωμένοι να την εγκρίνουμε».
Τέλος, ας σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις κοπής δένδρων απαιτείται η έγκριση του Δασαρχείου (π.χ. στα αλσύλλια, τα δασύλλια και τα πάρκα). Επομένως όχι μόνο ο δήμος αλλά και το Δασαρχείο θα πρέπει να είναι περισσότερο επιφυλακτικό, όποτε προκύπτει ζήτημα κοπής δένδρων. Μια χημική ανάλυση σε δείγμα του ριζικού συστήματος ή του εδάφους πέριξ του «άρρωστου» δένδρου μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τις αιτίες που προξένησαν την ξήρανσή του.
