«Οι δαίμονες» από το Τieffeteatro & Wallenstein σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν (βασισμένο στο μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογέφσκι). Παραστάσεις 3 και 4 Ιουλίου. Ωρα έναρξης: 11.00. Πειραιώς 260, Χώρος Δ΄. Η προπώληση των εισιτηρίων άρχισε στις 12 Ιουνίου.
«Να βρούμε μέσα μας τους δαίμονες»
Οκτώμισι ώρες διαρκούν «Οι Δαίμονες», η παράσταση που χωρίζεται από έξι διαλείμματα, μικρής ή μεγαλύτερης διάρκειας, για ξεκούραση, γεύμα και δείπνο. Από τις 11 το πρωί ως τις 10.30 το βράδυ όσοι πιστοί προσέλθουν στον χώρο Δ΄ της Πειραιώς 260 είναι βέβαιο ότι θα βιώσουν μια διαφορετική, πρωτόγνωρη ίσως, θεατρική εμπειρία.
Ο Πέτερ Στάιν παρακολουθεί την ιστορία των «Δαιμονισμένων» μέσα από πολλές και διαφορετικές διασκευές, όπως των Βάιντα, Κάσντορφ και Ντοντέν, για να δώσει τελικά τη δική του εκδοχή και να την αποδώσει, όπως λέει ο ίδιος, «όσο πληρέστερα γίνεται. Γι΄ αυτό και δεν ήταν δυνατόν να περιοριστεί ο χρόνος της». Ενας επιπλέον λόγος που προτίμησε να κάνει ο ίδιος τη δουλειά του διασκευαστή και να μη χρησιμοποιήσει την ήδη υπάρχουσα του Αλμπέρ Καμύ , ήταν «επειδή τον Καμύ τον απασχόλησε ιδιαίτερα η έκταση,ενώ για μένα το έργο είναι ένα μυθιστόρημα 900 σελίδων που απαιτεί χρόνο.Και του δίνω όλον τον χρόνο που νομίζω ότι χρειάζεται, και μάλιστα επί σκηνής».«Οι “Δαιμονισμένοι” του Ντοστογέφσκι είναι μια ομάδα μοντερνιστών που έχουν αντικαταστήσει τον Θεό με ιδεολογίες» λέει ο Στάιν για το πολυθεματικό και πολυφωνικό αυτό έργο, πουπροσφέρει μια ευρύτατη γκάμα χαρακτήρων- μηδενιστές, αθεϊστές, λιμπεραλιστές, τυχοδιώκτες, ασυνείδητοι, ευσυνείδητοι, διαταραγμένοι, ατάραχοι- με τους οποίους συνθέτει ένα παζλ όπου οι αλήθειες της βαθύτερης ανθρώπινης φύσης αναδύονται σε όλο τους το μεγαλείο. Μέσα από τα πάθη των ηρώων και τη διαφθορά μιας εποχής σε κρίση ο Στάιν θέτει διαχρονικά ερωτήματα γα την πολιτική, τη θρησκεία, τον ρόλο της διανόησης, την έννοια του ηθικού χρέους. «Σαν χαρακτήρες», συνεχίζει, «αποτελούν και εκείνοι συμπτώματα μιας κοινωνικής ασθένειας. Δεν θα έλεγα ότι διαφέρουν και πολύ οι “δαίμονες” του χθες από τους “δαίμονες” του σήμερα» επισημαίνει, απαντώντας σε σχετική ερώτηση στον ξένο Τύπο.
Ο γερμανός σκηνοθέτης μάς καλεί να ξεπεράσουμε όσα ξέρουμε και όσα έχουμε συνηθίσει ως τώρα για τις συνθήκες μιας θεατρικής παράστασης και να παρακολουθήσουμε τους ηθοποιούς σαν να παίζουν στο σινεμά, την ίδια ώρα που οι θεατές θα κινούνται ανάμεσα στον θίασο σαν ένας δεύτερος θίασος. «Ετσι θα αναγνωρίσουμε μέσα μας τους “δαίμονες” εκείνους που ευθύνονται,όπως υποστηρίζει ο Ντοστογέφσκι,για την κατάντια μας.Εχουμε χάσει πια την πίστη μας σε ιδεολογίες, σε θρησκείες...Αδιαφορούμε.Δεν έχουμε στόχους και προοπτική,χάσαμε τις αξίες μας και έχουμε ψευδαισθήσεις για έναν καινούργιο κόσμο.Ξέρετε,τελικά, τι περιγράφει εδώ ο συγγραφέας;» επισημαίνει ο Στάιν. «Για την ακρίβεια, περιγράφει το μέλλον, το μέλλον που ζούμε τώρα, το παρόν μας,τη σύγχρονη σκέψη,μέσα από διαφορετικούς χαρακτήρες και σύνθετες καταστάσεις,που ψάχνουν την επικοινωνία, αλλά έχουν χάσει τον εαυτό τους. Μπορεί να οδηγούνται στον φόνο,στην αυτοκτονία ή στην τρέλα, ενώ παράλληλα οι ιστορίες τους διαθέτουν χιούμορ και κωμικά στοιχεία, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή». Ο ίδιος πάντως θα βρίσκεται μαζί με τους ηθοποιούς του στη σκηνή και παράλληλα θα διευκολύνει τους θεατές εξηγώντας τους διάφορα στοιχεία της παράστασης. «Επίσης, θα βοηθώ και στις αλλαγές των σκηνών...».
