Με πρόσχημα την υψηλή ανεργία στις τά£εις των νέων -φτάνει στο 32% και είναι η δεύτερη υψηλότερη στην ευρωζώνη μετά της Ισπανίας, που έχει τα πρωτεία με ποσοστό άνω του 40%- η κυβέρνηση προωθεί τη θέσπιση «μισθού μαθητείας». Δημιουργεί έτσι μια νέα γενιά: των ανθρώπων με αποδοχές χαμηλότερες ακόμη και από τα 600 ευρώ.

Ο μισθός μαθητείας θα αντιστοιχεί στο 80% του βασικού μισθού και θα καταβάλλεται στους νέους έως 25 ετών για διάστημα ενός έτους. Με τον βασικό μισθό στην Ελλάδα να διαμορφώνεται σήμερα στα 740 ευρώ (και μάλιστα μεικτά, καθώς οι καθαρές αποδοχές πέφτουν στα 695 ευρώ), ο μισθός μαθητείας θα πέσει στα 592 ευρώ μεικτά και ακόμη λιγότερα καθαρά.

Είναι γεγονός ότι ο μισθός μαθητείας έχει υιοθετηθεί και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ερευνα του EIRO (Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εργασιακών Σχέσεων) καταγράφει εννέα χώρες οι οποίες το 2008 εφάρμοζαν τον θεσμό. Ιδού οι πολιτικές που ακολουθούν αυτές οι χώρες:

• Ο μισθός μαθητείας στην Ιρλανδία αντιστοιχεί στο 70% του βασικού μισθού για τους νέους κάτω των 18 ετών και φτάνει στο 90% υπό προϋποθέσεις. Ποια είναι η διαφορά με την Ελλάδα; Ο βασικός μισθός στην Ιρλανδία φτάνει στα 1.500 ευρώ τον μήνα (διπλάσιος από τον ελληνικό), όπως προκύπτει από έρευνα της Ενωσης Ευρωπαίων Εργοδοτών.

• Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στην Ολλανδία. Εχει μισθό μα¬θητείας σε ποσοστό έως 85% του βασικού, το ύψος του οποίου ό¬μως ανέρχεται από τον Ιούλιο του 2009 στα 1.400 ευρώ. Οσο για το Βέλγιο, προσδιορίζει τον μισθό μαθητείας με συντελεστή από 70% έως 94% επί ενός βασικού μισθού το ύψος του οποίου δια¬μορφώνεται στα 1.440 ευρώ.

• Στη Μάλτα, μια από τις ελάχιστες χώρες της ευρωζώνης με βα¬σικό μισθό χαμηλότερο από τη Ελλάδας (634 ευρώ αντί για 740 ευρώ στην Ελλάδα), ο μισθός μαθητείας υπολογίζεται με συντε¬λεστή πολύ υψηλότερο από αυτόν που θέλει να επιβάλει η ελλη¬νική κυβέρνηση (95,2% στη Μάλτα αντί για 80% στην Ελλάδα). Αυτό σημαίνει ότι, και στη Μάλτα, ο μισθός μαθητείας θα είναι (όπως προκύπτει από την έρευνα του EIRO) υψηλότερος απ' ό,τι στην Ελλάδα.

Δουλέμποροι και για το Δημόσιο

Με το άρθρο 5 του νομοσχεδίου και με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας, η κυβέρνηση θέσπισε, στο δεύτερο άρθρο, παράγραφος 5 του νομοσχεδίου, τη δυνατότητα πρόσληψης εργαζόμενων από δουλεμπορικές εταιρίες για απασχόληση στο δημόσιο! Δηλαδή, θα προσλαμβάνει ο δουλέμπορος τον εργαζόμενο και ο τελευταίος θα εργάζεται σε μια δημόσια υπηρεσία, όπου θα έπρεπε να εργάζεται ένας μόνιμος δημόσιος υπάλληλος! Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γα ποιο λόγο γίνεται αυτό.

Τα δουλεμπορικά γραφεία θα τροφοδοτούν το δημόσιο με επιδοτούμενους ανέργους ηλικίας 55 έως 64 ετών. Ενα μέρος του μισθού τους θα καταβάλλεται από τον ΟΑΕΔ και ένα άλλο μέρος θα καταβάλλεται από τον έμμεσο εργοδότη, δηλαδή το δημόσιο. Καταλαβαίνετε, βέβαια, τι έχει να γίνει με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι ανάμεσα σε εκβιαζόμενους εργαζόμενους και δουλεμπόρους.

Το εκπληκτικό είναι πως μόλις πριν δυο μέρες είχε ολοκληρωθεί στη Βουλή η ψήφιση του εργασιακού νομοσχεδίου, το οποίο απαγόρευε την πρόσληψη εργαζόμενων μέσω δουλεμπορικών γραφείων στο δημόσιο. Πρόκειται γα μια ρύθμιση που υπήρχε και παλιότερα, η οποία επαναβεβαιώθηκε από τον υπουργό Εργασίας Α. Λοβέρδο στο νέο νομοσχέδιο. Δηλαδή, μόλις ψηφισμένη από τη Βουλή ρύθμιση καταργείται από την ίδια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πριν καλά-καλά γίνει νόμος του κράτους. Κι ύστερα, έχουν το θράσος να μιλούν γα αξιοπιστία και να αναλαμβάνουν... δεσμεύσεις.

■

Μαχαίρι στις αναπηρικές

Υπό το γενικό τίτλο «Αναμόρφωση πλαισίου αναπηρικών συντάξεων» και χωρίς να διευκρινίζεται τίποτα συγκεκριμένα, ανοίγει ο δρόμος γα νέο χτύπημα στις αναπηρικές συντάξεις, που ήδη έχουν πληγεί από προηγούμενους αντιασφαλιστι-κούς νόμους. Και βέβαια, δε θα πληγούν οι «ανάπηροι μαϊμούδες», που εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν ένα βολικό εργαλείο για την αντιασφαλιοτική προπαγάνδα (τα λαμόγια πάντοτε βρίσκουν τρόπο να βολεύονται), αλλά οι πραγματικοί εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.