Ο ρόλος του Οικουμενικού Ελληνισμού στις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 1ου Συνεδρίου του Οικουμενικού Ελληνισμού στο κλειστό του Π .Φαλήρου. Εκ των ομιλητών ο Γρεβενιώτης κ. Γιάννης Μήτσιου πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος με Μ.Α. του πανεπιστημίου Northeastern της Βοστόνης .
Ακριβώς πριν ανέβει στο βήμα και κλείσει με την ομιλία του τις εργασίες του συνεδρίου ,ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς ,έλαβε το λόγο ο κ. Γιάννης Μήτσιου και απευθυνόμενος στους σύνεδρους ανέπτυξε το μεγάλο ζήτημα δηλαδή το ρόλο του Οικουμενικού Ελληνισμού στις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις. Ο κ. Μήτσιου είπε :
Την τελευταία εικοσαετία έχουμε γίνει μάρτυρες κοσμογονικών αλλαγών σε πλανητικό επίπεδο. Οι σταθερές που η διεθνής κοινότητα γνώριζε μετά το Β' ΠΠ έπαψαν να υπάρχουν. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και οι πολιτικο-οικονομικές αλλαγές στην Ευρώπη και Ασία τη δεκαετία του 1990,έδωσαν τη σκυτάλη στη μονοκρατορία των ΗΠΑ και στη συνέχεια στην ανάδυση ενός νέου πολυπολικού κόσμου που αρχίζει να σχηματοποιείται στην πρώτη αυτή δεκαετία του 21ου αιώνα.
Νέες συμμαχίες διαμορφώνονται, χώρες και λαοί που πριν είκοσι χρόνια ήταν στο περιθώριο αποκτούν σιγά - σιγά πρωταγωνιστικό ρόλο και νέες οικονομικές δυνάμεις αναδύονται. Σ' αυτό το νέο ρευστό διεθνές περιβάλλον ο οικουμενικός ελληνισμός καλείται να ανταποκριθεί και να βρεί το ρόλο του. Πολύ δε περισσότερο σε μια συγκυρία στην οποία το μητροπολιτικό κέντρο, η Ελλάδα μας, βιώνει τη χειρότερη οικονομική κρίση μεταπολεμικά αλλά και μια πρωτοφανή διεθνή απαξίωση που αγγίζει τα όρια μιας συνεχούς διαπόμπευσης σε κάθε τι ελληνικό. Το ''brand name'' Ελλάδα, Greece, υπέστη σοβαρό πλήγμα.
Πριν λίγους μήνες παρακολουθήσαμε με πόνο και οργή όλες αυτές τις κακόβουλες επιθέσεις από διεθνή ΜΜΕ και κυρίως αναφέρομαι στο παράδειγμα της  Γερμανίας και πολύ περισσότερο εσείς οι εκπρόσωποι των αποδήμων κυρίως της Γερμανίας νιώσατε δυό φορές τον πόνο αλλά και την οργή. Παρακολουθήσαμε όμως και την καταλυτική παρέμβαση του ελληνισμού της Γερμανίας, οργανωμένου και μη στην στήριξη της χώρας και την προάσπιση της εθνικής της αξιοπρέπειας. Και όλα αυτά ίσως ήταν μόνο η αρχή.
Στη γειτονιά μας, Βαλκάνια- Τουρκία - Κύπρο - Μέση Ανατολή, παρακολουθούμε νέες συμμαχίες, νέες δυναμικές συμφερόντων, νέες απειλές  αλλά και ίσως και νέες ευκαιρίες για τον ελληνισμό.
Ο ρόλος του οικουμενικού ελληνισμού διττός. Πρώτα σε σχέση με το κέντρο, την Ελλάδα, και μετά με τον υπόλοιπο κόσμο για την παρακολούθηση, το συντονισμό και την παρέμβαση όπου απαιτηθεί της προστασίας και ανάδειξης των εθνικών μας συμφερόντων.
Σήμερα   αποτελεί εθνικό θέμα για τον ελληνισμό και  η οικονομική κατάσταση της χώρας.
Σκεφτείτε όλοι σας πόσο ευάλωτοι  είμαστε σε γεωπολιτικές αλλαγές όταν η οικονομία μας υποθηκεύεται, ζώντας ουσιαστικά με ξένα δάνεια και την επιτήρηση των στελεχών της τρόικας του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ.
Η φήμη και η εικόνα της  χώρας  θα πρέπει να προστατευθούν και  μέσω του απόδημου ελληνισμού αλλά παράλληλα επιβάλλεται και η οικονομική στήριξη της Ελλάδας. Καταξιωμένοι έλληνες  επιχειρηματίες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, πανεπιστημιακοί και πολιτικοί ελληνικής καταγωγής θα μπορούσαν να συγκλίνουν στην κατεύθυνση αυτή τόσο σε μεταφορά κεφαλαίων και επενδύσεων αλλά και πολύτιμης τεχνογνωσίας τόσο για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά και για την ενίσχυση της καινοτομίας, των μεταρρυθμίσεων και μιας σύγχρονης λειτουργίας του κράτους.
Η ανάσα του ελληνισμού στις σύγχρονες προκλήσεις παραμένει η οικουμενική του δύναμη και δυναμική.
Στα χρόνια που έρχονται, και όπως προκύπτουν από τις μέχρι τώρα οικονομικές εξελίξεις και πολιτικές προβλέψεις, οι γεωπολιτικές εξελίξεις  θα επικεντρώνονται  στην ανατολή,  από τη γειτονιά μας  τα Βαλκάνια, τηνΤουρκία, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία έως στην Κίνα.
Οι ενεργειακοί δρόμοι, ο ρόλος του Ισλάμ, η Τουρκία,  η νέα Ρωσία και η οικονομική ανάδειξη Κίνας και Ινδίας θα αποτελέσουν
το αντίβαρο μιας οικονομικά και πολιτικά αποδυναμωμένης Ευρώπης και μιας κουρασμένης Αμερικής μετά τους πολέμους σε Ιράκ και Αφγανιστάν.
Οι νέες, λοιπόν αυτές,  γεωπολιτικές εξελίξεις επηρεάζουν τις σταθερές που κινούνταν έως  τώρα, σε γενικές γραμμές  ο οργανωμένος απόδημος ελληνισμός, κυρίως, στο  Κυπριακό, στα ελληνοτουρκικά και στο Σκοπιανό.
Μπροστά λοιπόν σ΄ αυτές τις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις ο ρόλος του Οικουμενικού Ελληνισμού είναι πολλαπλός, σύνθετος και θα απαιτηθεί η χάραξη μιας νέας στρατηγικής των οργανωμένων φορέων των αποδήμων με έμφαση σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο και κύριο βάρος:
1. Στο ρόλο και στο βαθμό επιρροής των αποδήμων της Ρωσίας,  των πρώην Σοβ. Δημοκρατιών και της Κεντρικής Ασίας.
Δείτε για παράδειγμα τι κατάφερε ο ποντιακός ελληνισμός της πρώην
Σοβιετικής  Ένωσης μέσα στα λίγα τελευταία χρόνια για την προστασία και την επίσημη  λειτουργία εφέτος το καλοκαίρι της Παναγίας Σουμελά σε αντιδιαστολή παραδείγματος χάριν της αποτυχίας του ατλαντικού απόδημου ελληνισμού για δεκαετίες  για το άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης.
2. Στον ελληνισμό της Γερμανίας Ο οποίος λόγω του μεγέθους του και της παρουσίας του στην πιο σημαντική χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης αποτελεί μια σπουδαία γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών. Η τελευταία κρίση ανέδειξε τη δυναμική αυτού του κομματιού της ελληνικής διασποράς.
3. Στο άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις Στις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας ο ρόλος των ΗΠΑ μπορεί να μην είναι άμεσα καθοριστικός αλλά οι ΗΠΑ δεν είναι και απούσες. Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις πρέπει να εκβαθυνθούνε και να διατυπωθούν κοινά συμφέροντα στην περιοχή. Ο ελληνισμός της Αμερικής αλλά και η συμμαχία της χώρας μας με τις ΗΠΑ για δεκαετίες απέδειξαν το βάθος της στρατηγικής μας σχέσης. Σκεφτείτε τι θα σημάνει πχ για τον ελληνισμό μια κρίση στρατηγικού χαρακτήρα μεταξύ ΗΠΑ - Τουρκίας; Τι θα σημάνει μια ενδεχόμενη αποχώρηση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ σε περίπτωση σύγκρουσης της Δύσης με το Ιράν;
Και τίποτα να μη γίνει από όλα αυτά ο ελληνισμός των ΗΠΑ είναι πρωτοπόρος στην έρευνα, τις επιστήμες, στην οικονομία και έχει πολλές δυνάμεις  να προσφέρει στη γενέτειρα.
4. Στην οικονομική συστράτευση  του υπόλοιπου ελληνισμού όπου γης  ενισχύοντας την γενέτειρα στις \επενδύσεις, τον τουρισμό, τις διακοπές, θερινά σχολεία, κατασκηνώσεις κλπ.
5. Στη χρήση όλων των νέων τεχνολογιών επικοινωνίας, ιντερνετ, social media, facebook κλπ.
Ιδιαίτερα σ΄αυτή τη φάση που ο απόδημος ελληνισμός δεν έχει νέους μετανάστες όπως παλαιότερα τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας προσφέρουν άμεση πρόσβαση σε κάθε τι ελληνικό, γλώσσα, πολιτισμός, τουρισμό  και έτσι να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την αποτελεσματικότητα και το συντονισμό δράσεων της ομογένειας σε πραγματικό χρόνο  (real time).
Σκεφτείτε πχ τον έλληνα εστιάτορα στην Αλάσκα να ακούει τα νέα της γενέτειράς του από το τοπικό ραδιόφωνο ή το νέο ερευνητή επιστήμονα στη Γερμανία να είναι σε άμεση σύνδεση με αντίστοιχους έλληνες ερευνητές στην Ασία, την Αμερική και τη γενέτειρα. Η χρήση δε των νέων τεχνολογιών σε περιόδους κρίσιμους για την προάσπιση των εθνικών μας θεμάτων πχ αποστολή χιλιάδων email σε τοπικούς βουλευτές, μηνύματα διαμαρτυρίας,sms, twitter  κλπ εκτιμούμε ότι δεν έχει μελετηθεί ακόμη όσο θα έπρεπε.
Έως τώρα και στην περίοδο των ''παχιών αγελάδων» των προηγούμενων δεκαετιών η Ελλάδα έδιδε ότι μπορούσε να συνεισφέρει στον απόδημο ελληνισμό, τώρα απαιτείται το αντίστροφο.
Παράλληλα απαιτείται και από το μητροπολιτικό κέντρο περισσότερος σεβασμός, περισσότερη συνεργασία και λιγότερη γραφειοκρατία στην αντιμετώπιση των ομογενών μας. Η κρίση που περνάμε σήμερα δεν είναι μόνο οικονομική είναι και κρίση αξιών, ταυτότητας και αρχών που πολλές φορές εμείς εδώ τα έχουμε ξεχάσει αλλά οι απόδημοι αδερφοί μας κρατούν ζεστά μέσα τους και μας τα υπενθυμίζουν σε κάθε ευκαιρία.
Σ΄ όλα τα παραπάνω δεν θα πρέπει να ξεχνάμε επίσης και τη συμβολή της Ορθοδοξίας στις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις αλλά και τον ιστορικό ρόλο των πρεσβυγενών πατριαρχείων  που παραμένουν ένας σταθερός συνδετικός κρίκος του απανταχού ελληνισμού.
Πολύ δε περισσότερο απαιτείται μια χάραξη μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τον ελληνισμό βασισμένης στις μέχρι τώρα εμπειρίες θετικές  και αρνητικές της λειτουργίας των φορέων του  απόδημου ελληνισμού , και κυρίως αναφέρομαι στο ΣΑΕ, για τους οποίους απαιτούνται ριζικές μεταρρυθμίσεις στη λειτουργία τους με παράλληλη ίδρυση υφυπουργείου απόδημου ελληνισμού που θα συντονίζει την εθνική στρατηγική με τον απόδημο αλλά και θα παρακολουθεί  την αμφίδρομη σχέση δέκα εκατομμυρίων ελλήνων της διασποράς με το κέντρο σε όλα τα επίπεδα (παιδείας, οικονομίας, πολιτισμού, τουρισμού).
Κλείνοντας και παρά τα δύσκολα που είναι μπροστά μας σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο γεωπολιτικών αλλαγών θα πρέπει να καλλιεργηθεί ένας νέος πατριωτισμός, η ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε μια πιο στερεή συνεργασία κέντρου και αποδήμων, μια νέα πίστη στις δυνάμεις του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, που ιστορικά το έχει αποδείξει,
Αλλά προπάντων απαιτείται ενότητα και εθνική ομοψυχία, τα μόνα συστατικά της επιβίωσής μας σε μια νέα κρίσιμη φάση της παγκόσμιας ιστορίας.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.